Previous Page  13 / 15 Next Page
Information
Show Menu
Previous Page 13 / 15 Next Page
Page Background

Page 13

The Islamic Bulletin

The Purpose Of Life In Dutch

Na 6 maanden liet mijn zoon echter weten dat hij

graag naar de Verenigde Staten wilde vertrekken.

Hij vestigde zich uiteindelijk in Amerika en had een

huis in Miami, Florida. Ondertussen was ik weduwe

geworden met nog één tienerdochter in huis. Mijn

zoon wilde erg graag dat ik bij hem in Amerika zou

komen, ik vertrok zodoende met mijn 17 jaar oude

dochter naar de Verenigde Staten. We hadden het erg

naar onze zin in Amerika en mijn dochter begon al

snel een eigen leventje. Wat mijn zoon en ik betreft

was er niets veranderd – we bleven praten over het

katholicisme en de islam en geen van beide wilde

‚opgeven’. Soms wanneer het onderwerp van de Drie-

eenheid ter sprake kwam en ik geen antwoorden kon

vinden ter weerlegging, deed ik mijn handen omhoog

en liep dan weg. Ik werd dan erg kwaad want ik zag

het als een aanval op mijn religie.

“Waarom kan je niet als alle anderen zijn,“

vroeg ik. “Andere moslims accepteren me en proberen

me niet te bekeren.“ “Ik ben niet zoals de anderen,“

zei hij. “Ik hou van jou. Ik ben je zoon en ik wil dat

je naar het Paradijs gaat.“ Ik vertelde hem dat ik

naar het Paradijs zal gaan—ik ben een goede, eerlijke

vrouw die niet liegt noch bedriegt. Hij smeekte me

om te lezen en te leren en de islam te ontdekken. Er

werden boeken gebracht zodat ik mijn geest open zou

stellen. Ik weigerde. Ik ben katholiek geboren, en zal

katholiek sterven.

Tijdens de volgende 10 jaar bleef ik dicht bij

mijn zoon, zijn vrouw en gezin. Ik wilde echter ook

graag wat tijd met mijn dochter doorbrengen, die

nog steeds in Saoedi Arabië woonde. Het was niet

gemakkelijk om een visum te krijgen. Mijn zoon

grapte dat ik me alleen maar hoefde te bekeren om

in aanmerking te komen voor een Umrah visum.

Ik zei onbuigzaam dat ik niet een moslim was. Na

veel hard werk en wat connecties, gaven ze me een

bezoekersvisum om mijn dochter te bezoeken, die nu

de moeder van drie kinderen was. Voordat ik vertrok,

omhelsde mijn zoon me stevig, en vertelde me

hoeveel hij van me hield, hoe graag hij het Paradijs

voor me wenste. Hij ging verder met het zeggen

dat hij alles had dat hij wilde hebben in zijn leven,

behalve een moeder die moslim was. Hij vertelde me

dat hij iedere dag God (Allah) smeekte dat Hij (SWT)

mijn hart zou veranderen om de islam te accepteren.

Ik zei tegen hem dat dat nooit zou gebeuren.

Ik ging op bezoek bij mijn dochter in Saoedi

Arabië en werd verlief dop het land, het weer en de

mensen. Ik wilde niet vertrekken na de zes maanden

en vroeg dus een verlenging aan. Ik hoorde de athan

(de oproep voor het gebed) vijf keer per dag en zag

dan de gelovigen hun winkels sluiten om te gaan

bidden. Alhoewel dat me erg raakte, bleef ik doorgaan

om iedere ochtend en iedere avond in mijn Bijbel te

lezen, en bad doorlopend de rozenkrans. Geen enkele

keer probeerde mijn dochter of welke andere moslim

dan ook om mij te bekeren of met me over de islam

te praten. Ze respecteerden me en lieten me mijn

religie uitoefenen.

Mijn zoon zou naar Saoedi Arabië komen

om me te bezoeken. Ik was zo gelukkig – ik had

hem vreselijk gemist. Hij was er nog maar net of

hij begon al weer over de religie te praten, over de

Eenheid van God. Ik was kwaad. Ik zei tegen hem

dat ik nu al langer dan een jaar in Saoedi Arabië was

en dat niemand, geen enkele keer tegen me had

gesproken over de religie. En hij was er nog maar

net, tijdens zijn tweede nacht hier, en begon al weer

te prediken. Hij verontschuldigde zich en zei dat het

einige dat hij wilde is dat ik de islam zou accepteren.

Ik vertelde hem opnieuw dat ik het Christendom

nooit zou verlaten. Hij vroeg me over de Drie-eenheid

en vroeg hoe ik in iets kon geloven dat totaal niet

logisch was. Hij herinnerde me eraan dat zelfs ik

mijn vragen daar bij had. Ik zei dat niet alles logisch

hoeft te zijn—je moet gewoon overtuigd zijn. Het

leek erop dat hij dit antwoord accepteerde en ik was

blij dat ik eindelijk de discussie over de religie had

gewonnen. Toen vroeg mijn zoon me om het wonder

van de geboorte van Jezus aan hem te vertellen. Aha,

dacht ik! Ik begin eindelijk iets te bereiken. Ik legde

de miraculeuze geboorte van Jezus uit, de Maagd

Maria, Jezus die stierf voor onze zonden, God die Zijn

Geest in hem blies, Jezus als God, Jezus als de Zoon

van God. De hele tijd terwijl ik sprak was hij stil—

geen weerlegging—mijn zoon, stil? Daarna vroeg hij

rustig: “Mamma, als Jezus op Vrijdag stierf voor onze

zonden, en daarna zoals je zegt drie dagen later werd

herrezen op een Zondag, wie bestuurde de wereld

dan tijdens die drie dagen? Mamma, leg dat eens

uit?” Ik dacht na over de logica in deze vraag en op

dat moment wist ik dat het niet logisch was.

Ik zei: “Jezus was de zoon van God. Jezus

en God zijn een en dezelfde. Mijn zoon antwoordde:

“Koeien krijgen kalveren, kleine koeien. Katten krijgen

katjes, kleine katjes. Mensen krijgen kinderen, kleine

mensjes. Als God een zoon heeft, wat is dat dan?

Een kleine God? En als dat zo is, hebben jullie dan

twee Goden?” Toen vroeg hij: “Mamma, kan jij ooit

een God worden?” Wat een belachelijke vraag zei ik

tegen hem. Mensen kunnen nooit een God zijn. (Ik

begon nu echt kwaad te worden). Toen vroeg hij:

“Was Jezus een mens?” Ik antwoordde: “Ja.” Hij zei

toen “Daarom kan hij nooit God zijn.” De bewering

dat God een man werd is ook absurd. Het past

niet bij God om menselijke karaktertrekken aan te

nemen omdat dat zou betekenen dat de Schepper

Zijn schepping is geworden. De schepping is echter

een product van de creatieve daad van de Schepper.

Als de Schepper Zijn schepping zou worden, zou

dat betekenen dat de Schepper Zichzelf schiep, wat

absurd is. Om te worden geschapen, zou Hij niet

moeten bestaan, en als Hij niet zou bestaan, hoe

zou Hij dan kunnen scheppen? Bovendien zou als Hij

was geschapen betekenen dat Hij een begin had, wat

het feit tegenspreekt dat Hij eeuwig is. Per definitie